Subaylıktan Atletizme Mustafa Ünver

Mustafa Ünver,1996 Ankara doğumlu, Egospor Atletizm Takımında spor hayatına devam ediyor, İzmir Maltepe Askeri Lise’si mezunu, Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksek okulu Beden eğitimi Öğretmenliği okuyor.

Ailesiyle beraber Ankara’da yaşıyor. İlk ve orta ögrenimini Ankara’da tamamladıktan sonra lise ögrenimini İzmir Maltepe Askeri Lisesinde 1 yıl İngilizce ögretimi ile beraber toplam 5 sene eğitim alarak orada tamamladı. Askeri Lisede atletizme başladı, Tsk Sporgücü ile 2 yıl yarışlarda boy gösterdikten sonra Egospor’a transfer oldu ve 2.5 senedir Egospor forması altında yarışıyor.

Mustafa’ya sorduk o söyledi,

* Mustafa neden atletizm? nereden aklına geldi koşmak veya atletizme yönelmek?

* Askeri Lise’de, askeri şartlar ve yatılı okumak sizi bir şekilde bir spor dalıyla ilgilenmeye mecbur tutuyor. Ben de, fiziğimin verdiği avantaj, hırsım ve kendimi geliştirebileceğimi düşündükten sonra atletizme yöneldim. Bu kararımda beden eğitimi ve spor ögretmenim ve atletizm takım sorumlusu Alper Biçer’in de etkisi oldu tabi ki.

* Çok güzel peki tam olarak ne zaman başladın? Tarihini gününü saatini yerini hatırlıyormusun?

* 2013’ün bir nisan ayı, saat 16.00 sularında atletizmle tanıştım. Ve oldukça iyi anlaştık 🙂

* Atletizmle anlaşmak çok zordur tebrikler, mevcut antrenörün seni ilk kez denemek istediğinde hislerini anlatabilirmisin?

* Atletizm, futbol oynamak veya basketbol oynamak gibi değildi. Sonuçta bireysel bir spor olmasının yanında insan iradesini oldukça zorlayan bir spor. Kendimi drill hateketlerini yapmaya çalışırken komik duruma düşerken hatırlıyorum. Atletizm böyledir, önce sizi komik duruma düşür eğer bu durumdan olumsuz etkilenmez aksine üzerine daha fazla giderseniz, bu sefer de atletizm sizi gülünç duruma değil, zirve konumuna getirir. Henüz zirveye gelmedim ama henüz 🙂 eklemek isterim ki, ilk takozla tanışman ise pek hoş olmadı, beni çok sevmiş olacak ki benden ayrılmak istemedi. 🙂

* Çok güzel bir yorum peki ilk yarışmana girdiğin zaman hislerinden bahsedermisin?

* İlk yarışıma, askeri liseler arası atletizm müsabakasında 400 metre branşında girdim. Heyecanı hala hissediyorum. Özellikle 400 metrenin acı veren son 100 metresi ile orada mücadelem görülmeye değerdi. Aynı zamanda finish de gelen bir rahatlama ve ayağımda ki yırtık ayakkabılar hala hafızamdadır.

* 400 mt branşının şiir gibi anlatımı bu olsa gerek. Sanırım 400 mt insanın kendisi ile yarışabildiği tek branş, peki atletizm gerçeğini gördükten sonra bırakma isteğin oldu mu hiç?

* Tabi ki oldu, çünkü atletizm öyle bir spor ki kimi zaman insanın sabır sınırlarını oldukça zorluyor, acı eşiğinin yüksek olması gerekir. Bu eşiği yükseltebilenler için atletizmi bırakmak sadece düşünce olarak kalır fakat bu eşikte dayanamayanlar ise atletizmi bırakır.

* Anladığım kadarıyla sen acı eşiğini geçmiş ve bu sporu çok seviyorsun. Son olarak seni daha fazla tutmadan, Atletizmde hedefin nedir?

* Acı eşiğini tamamen olmasa da büyük bir oranda geçtiğimi söyleyebilirim. Hedefler konusu oldukça geniş bir konu, bunu belirlemek için potansiyelinizi bilmenizle beraber, ülkenin atletizm potansiyelini de bilmeniz gerekir. Kendi potansiyelimin Avrupa’da final koşacak konumda olduğunu ön görüyorum, ülke atletizm potansiyelinin ise maalesef gelişmiş olduğunu söylemek zor. Spor kültürünün ülkemizce henüz benimsenmemiş olması benim en büyük kaygılarımdan biri. Hedeflerimi de bu yönde şekillendiriyorum, alttan yetişecek olan genç nesile rol model olmayı hedefliyorum, onlara oyun kuralları içinde kalarak saygı, sevgi ve en önemlisi ahlak çerçevesi için olarak da bu sporu yapabileceğimizi göstermek istiyorum. Ne yazık ki bu çerçeve içinde kalarak spor yaşamına devam eden sporcu sayısı 1 elin parmaklarını geçmiyor. Para her şekilde kazanılır, spor her şekilde yapılır. Peki neden insanların saygı duyacağı ve örnek alacağı şekilde yapmayı tercih etmeyelim

* Mustafa çok teşekkür ederiz. Özellikle son söylediğin cümle umarım birilerinin dikkatini çeker ve gerekli düzeltmeleri yapar. Sen bildiğin şekilde kalmaya devam et. Çok sevdiğim bir söz vardır ” şampiyon olabilirsin, rekortmen olabilirsin ama karakterin yoksa başarısızsın demektir. ” Bence sporcu dediğimiz kişi topluma ait rol model kişidir. Bir sporcunun en büyük başarısı onun gibi olmak isteyenlerin sayısıyla doğrudan orantılıdır.  Atletizm kariyerinde sana başarılar diliyoruz. Umarım hedefine ulaşır ve başarılı olursun. İyi çalışmalar.

* Ben teşekkür ederim. Ben çok büyük başarılara sahip bir atlet değilim. Ama çok büyük başarılara sahip olacak olan bir atletin nelere sahip olması gerektiğini biliyorum. Klişelerden kurtulup artık gerçekten sporcu olmayı başarabilen bir çok sporcu çıkarabiliriz umarım. Unutulmamalı ki atletizm sahasına ilk defa gelen bir çocuğun başını okşayacak bir rol modelin var olması, o çocuğa atletizmi sevdirmek için kıvılcımı yakacaktır.

Yorumlar

Yorumlar

Bülent TAŞDEMİR
%d blogcu bunu beğendi: